تبلیغات
عشق فقط حسین (ع) - عباس علمدار حسین
 
عشق فقط حسین (ع)
درباره وبلاگ


از حقیقت باید نوشت

و

ازمردی که حقیقت را



یافته بــــــــــــود!!!



مدیر وبلاگ : مهدی صادقی
نویسندگان
نظرسنجی
کدام شهید را خیلی زیاد دوست دارید؟






برچسبها


چند دقیقه ای ست که، نفس ها درسینه ها حبس شده. ثانیه ها مانند روزها و دقیقه ها مانند ماه ها می گذرد. بغض ها از شدت ترس جرئت ترکیدن هم دیگر ندارند! رنگ های صورت های بی رمق و خسته پریده و بدن ها به شدت می لرزد، در آن گرمای شدید سرمای عجیبی وجودمان را فرا گرفته، لب ها ی خشکیده و ترک برداشته مشغول راز و نیاز با محبوب است. چرا که الا بذکر الله تطمئن القلوب...

چرا دیگر صدای لا حول ولا قوه الا بالله اش نمی آید؟

چرا دیگر صدای تکبیر و شمشیرش که از جهتی ما را آرام می کرد دیگر آراممان نمی کند؟

چرا دیگر صدای سم اسبانش که دور تا دور ما می چرخید را حس نمی کنیم؟

نه! نه! پناه می برم از این که...

صدای اسب اوست. آری صدا، صدای آشنای ذوالجناح است.

«... واسرع فرسک شاردا الی خیامک قاصدا محمحما باکیا فلما راین النساء جوادک مخزیا و نظرن سرجک علیه ملویا، برزن من الخدور ناشرات الشعور علی الخدود لاطمات الوجوه سافرات، وبالعویل داعیات و بعد العز مذللات، و الی مصرعک مبادرات...»


"برای دیدن ادامه متن به ادامه مطلب مراجعه کنید"

...و اسب تو شیون کنان از تو دور شده، شیهه کشان و گریه کنان به قصد خیام حرم سرعت گرفت همین که بانوان حرم اسب تو را، بلا زده و خواری رسیده دیدند، و زین تو را بر آن واژگون یافتند. از پس پرده ی خیمه ها بر آمدند در حالیکه گیسوانشان را بر چهره ها پریشان ساخته و نقاب از چهره انداخته و سیلی بر صورت می زدند و با صدای بلند گریه می کردند، ناله و فریاد کنان تو را می خواندند...

مولای من!

شاید وقتی سید الساجدین علیه السلام  با آن روی ماهش که از از شدت بیماری و ضعف از ماه هم سفید تر شده بود و بر زمین داغ کربلا در بستر خوابیده بود و صحنه ی غروب عاشورا را مشاهده می کرد به یاد شما بود!

همان لحظه هایی را می گویم که از گونه های مبارکشان قطرات زلال اشک جاری بود و اهل حرم هراسان و ترسان به هر سو فرار می کردند و کتک می خوردند...

او نوامیس خدا را می دید که دشمنان حرمتشان را نگه نداشته اند... و چه بسیار وقایع دیگر را می دید که شما می دانید و ما از آن ها بی خبریم...

نمی دانم آقا؛ اما شاید در آن لحظات به شما فکر می کرد، به منتقم خون پدر و یارانش به فرزند برومندش که وعده ی تخلف ناپذیر خداوند سبحان است!

شاید قلب محزون سید الساجدین علیه السلام را بعد از خدا فکر کردن به شما آرام می کرد و تسکین می داد!

مولای من!

می دانم که چقدر عمه تان را دوست دارید اما اجازه بدهید گوشه ای از مصیبت های او را بنویسم و گریه کنیم تا شاید مرحمی باشد بر قلب شکسته شما و من! بگذارید آن قدر گریه کنم تا آرامش به وجودم بازگردد...

زینب سلام الله علیها اسوه ی حیا و عفت به دنبال کودکانی است که از ترس به بیابان فرار کرده اند، زینب سلام الله علیها نگران پاهای کوچکی است که نکند خارهای بی رحم بیابان آن ها را زخمی کنند، زینب سلام الله علیها ترسان، صورت های لطیفی است که چیزی جز بوسه بر آنان فرود نیامده و با سیلی غریبه اند، زینب سلام الله علیها نگران بدن های ظریفی است که تاب تازیانه ها را ندارند، زینب سلام الله علیها نگران زنان و دختران با حیا و عفیفی است که دیگر بعد از خدا جز او پناهی ندارند...

اما شاید تمام دلخوشی عمه جانتان سلام الله علیها شما بودید؛ آری شما!

شما ای منتقم خون برادرش علیه السلام !

شما ای وعده تخلف ناپذیر خدای سبحان!

شاید برای زینب سلام الله علیها تسکین قلبش بودید که این چنین مقتدرانه کربلا را بعد از حسین علیه السلام مدیریت کرد!

مولای من!

در این میان دختری کوچک از همه آشفته تر است، هنوز دقایقی از شهادت پدر نگذشته اما انگار سال هاست او را ندیده و بهانه گیری می کند! ترس بر قلب کوچکش مستولی شده، مانند جوجه ای ترسان، فرار می کند اما نمی داند به کجا؟! از هر طرف به جای این که به او تسلیت بگویند او را با کتک بدرقه می کنند. نمی دانم ولی شاید عمه کوچک شما سلام الله علیها به چیزی جز بابا فکر نمی کرد! یا شاید بهتر بگویم به چیزی جز بابا و منتقم خون بابا!

آقای من!

شنیده ام که این گونه با جدتان سخن می گویید و ناحیه مقدسه می خوانید:

«...فلئن اخرتنی الدهور و عاقنی عن نصرک المقدور ولم اکن لمن حاربک محاربا و لمن نصب لک العداوه مناصبا، فلاندبنک صباحا ومساء، ولابکین لک بدل الدموع دما حسره علیک و تاسفا علی مادهاک و تلهفا حتی اموت بلوعه المصاب و غصه الاکتیاب...»

... پس اگر روزگاران مرا به تاخیر انداختند، و تقدیر الهی مرا از یاری تو بازداشت و نبودم تا با آنان که با تو جنگیدند بجنگم، و با آنان که با تو به دشمنی برخاستند، به دشمنی برخیزم؛ (در عوض) هر صبح و شام بر تو ندبه و زاری می کنم و بر تو به جای اشک خون گریه می نمایم، از روی حسرت بر تو و از سر سوز و تاسف بر مصیبت هایی که بر تو وارد گشت؛ تا آن زمان که در اثر سوز جان فرسای مصیبت و غصه جان کاه و اندوه فراوان، جان سپارم...

کاش یک روز در کنار شما بنشنیم و شما برایمان روضه بخوانید؛ که حقیقتا شما آگاه ترین افراد به مصائب مولایمان حسین علیه السلام هستید!

کاش یک روز در کنار شما ناحیه مقدسه و عاشورا بخوانیم و گریه کنیم!

 

و آخرین کلام این که، من نذر کرده ام که از اولین کلماتی که با حرف میم آغاز می شوند و به فرزندانم آموزش می دهم این ها باشد:

میم مثل مهدی!

میم مثل منتقم!

به امید روز انتقام...



نوع مطلب : عکس مذهبی، مذهبی و اسلامی، دل نوشته، عکس نوشته، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
جمعه 13 مرداد 1396 09:07
Wow! Finally I got a website from where I be capable of actually
get helpful facts concerning my study and knowledge.
پنجشنبه 24 فروردین 1396 08:46
It's genuinely very difficult in this full of activity
life to listen news on TV, thus I simply use world
wide web for that purpose, and take the hottest information.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی